“Hafıza-i beşer nisyan ile maluldur” sözünü biliriz. Unutmak, Rabbimizin insana verdiği önemli bir nimettir şüphesiz. Buna karşılık insanı insan yapan özelliklerinden biri de zikr melekesidir. Yani unutulmaması gerekenleri unutmamaktır. Dolayısıyla insan, unutmak ile hatırda tutmak arasında ölçülü ve dengeli bir tutum sahibi olmalıdır.

Unutmak, unutulan objeye göre rahmet olabildiği gibi felaket de olabilmektedir. Asla unutulmaması gereken, daima hatırda tutulması icab eden hayat-memat meselelerinin unutulması, tarihin sürekli tekerrürü sonucunu doğurmakta, acıların tazelenmesine yol açmaktadır.

Evet, insan, zikr üzere olma melekesiyle insandır. Zikr, unutulmaması gerekenleri unutmamaktır. Dolyısıyla insanla balık arasında bir fark olması gerekir.

Üç ay önce, Gazze’ye yönelik korkunç siyonist vahşet karşısında, yaşadığımız coğrafyada büyük bir duyarlılık ve dayanışma bilinci gelişmiş ve bu duyarlılık özellikle Filistin’e yardım ve zalimlere yönelik boykot eylemleri şeklinde pratik sonuçları da beraberinde getirmişti.

Aradan sadece üç ay geçti ve Filistin, Gazze unutuldu, gündemlerden düştü. Tıpkı daha önce Çeçenistan’ın, Moro’nun, Irak’ın, Afganistan’ın, Doğu Türkistan’ın, Hama’nın, Halepçe’nin unutulduğu gibi…

Şimdilerde talihsiz haberler okuyoruz medyada… “Boykot etkisini yitirdi” başlıklarıyla. Demek ki bizim duyarlı olmaya devam etmemiz, insanlığımızı ve İslamlığımızı unutmamamız için Filistinliler daima fosfor bombalarıyla yakılıp yıkılmalı, öyle mi?

“Balık hafızalı toplum” nitelemesini her zaman haklı çıkarmak zorunda mıyız? Balıklardan farkımız olduğunu, Rabbimizin bizleri insan olarak var ettiğini, yeryüzüne halifeler kıldığını ne zaman gerçekten fark edeceğiz?

Boykota devam edenlerimiz var mutlaka. Fakat bu bilincin diri tutulması konusunda gayretimiz niçin görünür olmaktan çıktı?

Gazze’ye bombalar yağarken, Filistinli anaların, çocukların parçalanmış bedenleri ekrnlardan taşarken nasıl da gayretliydik. Broşürler bastırıp dağıtıyor, çevremizi uyarıyor, bakkalımıza, marketimize uyarılarda bulunuyorduk.

Bizim tüm duyarlılığımız bir “şartlı refleks”ten ibaret midir? Sabit bir tavrımız, solmayan bir duyarlılığımız yok mudur?

Medyada çıkan “Boykot etkisini yitirdi” başlıklı haberlerden ne kadar utansak azdır. “Hayat iman ve cihaddır” hakikatinin yanından bile geçememek, bırakın cihadı bir boykot bilincini bile 3 ay sürdüremeyen ”konjontür Müslümanları olmak, ne büyük suçtur.

Kendimize gelelim ey Müslümanlar! Gaflet değil zikr üzere olmayı şart kılan bir inancın müntesipleri olduğumuzu iddia ediyorsak şayet, iddiamızı ispatlamak için bir gayretimiz olsun.

Bugünden tezi yok, “Boykot etkisini yitirdi” haberlerini tekzip edecek, aksi haberleri gündeme getirecek yeni bir gayret dalgasını harekete geçirelim.

İşte Tüketiciler Birliği’nin açıkladığı boykot listesi:

Chetos	7up	BRİTHIS AMERİCAN TABACCO
ALGİDA	AQUAFİNA	AXE
BURGER KING	Cappy	Chesterfield
Cif	Coca Cola	DOĞADAN
Domestos	Dove	DUNHILL
evian	FritoLay	Fruko
HAYAT	KFC	Knorr
Lark	Lipton	Becel
Fanta	LUCKY STIKE	Marlboro
McDonald’s	OMO	Danino
PEPSI	Schweppes	Signal
Sprite	Yedigün	ACTIVIA
Calve	Danette	DORİTOS CHEETOS LAY’S CİPSLERİ
Johnson’s	NESTEA	PALL MALL
PHİLIP MORRIS	Rexona	TAMEK
TURKUAZ	DAMLA SU	NESTLE NESCAFE

* Frito Lay firmasına ait: Lay’s, Doritos, Cheetos

* Danone firmasına ait; Hayat Su, Evian Su (içecek), – Danette, Danino, Danone, Activia.

* Elite Cafe.

* Unilever firmasına ait: Becel, Flora (margarin), Lipton (içecek), Calve, Knorr (hazır gıda), Algida, Magnum, Carte D’or (dondurma), Axe, Rexona, Signal, Dove, Lux, Omo, Vim, Cif, Domestos.

* Philip Morris firmasına ait: Marlboro, L&M, Chesterfield, Parliament, Virginia Slims, Lark, Muratti.

* British American Tabocco firmasına ait: Dunhill, Kent, Pall Mall, Viceroy, Lucky Strike.

* Coca Cola firmasına ait: Cappy, Coca Cola, Fanta, Sprite, Nestea, Turkuaz, Schweppes, Damla Su, Doğadan, Sen-Sun.

* Pepsi Cola firmasına ait: Tamek, Pepsi Cola, Yedigün, 7Up, Fruko, Aquafina.

* Starbucks, Johnsons&Johnsons, Mc Donald’s, Burger King.

* Kentucky Fried Chicken (KFC), Marks and Spencer, Motorola.

* L’oreal firmasına ait: L’oreal, Maybelline, Kerastase, Lancome, Biotherm, Armani, Ralph Lauren, Cacharel, Diesel, Vichy, Helena Rubistein.

* Kimberley-Clark firmasına ait: Kleenex, Kotex, Hughies.

* Nestle firmasına ait: Maggi, Nestfit, Nestea, Kitkat, Nesquik, Nescafe, Coffemate, Crunch.

* Cadburry-Schweppes firmasına ait: Trident, Nazar, Toybox, Missbon, Bonibon, Olips, Tofita, Jelibon, Topitop.

Şükrü Hüseyinoğlu
Kaynak: www.islamvehayat.com

Haberde, özellikle ekonomi çevrelerinin ardarda askeri operasyonlara karşı seslerini yükseltmeye başladığı belirtildi. İsrail operasyonlarının ahlaki taraflarını fazla dile getirmemelerine rağmen, İsrailli işadamları ve ihracatçılar, protestoların meydana getirdiği ekonomik sıkıntılar konusunu daha sık ifade etmeye başladı.

Bu trende örnek olarak İsrail`de yayımlanan the Marker dergisindeki dört ayrı yazıya dikkat çekildi:

- 2 Şubat`ta, İsrail`in teknoloji şirketlerine karşı her gün artan boykota dikkat çeken Guy Grimland, birçok İsrail şirketinin Amerikan ve Avrupalı firmalardan kendileriyle “ahlaki nedenlerden dolayı iş yapamayacaklarını” açıklayan mektuplar aldığını yazdı.

- 3 Şubat`ta İsrail`in en önemli ekonomi muhabirlerinden biri olan Nehemia Strassler, İsrail Endüstri, Ticaret ve İş bakanı Eli Yishai`nin “İsrail`e düşen her roket için Gazze`de 100 ev i yıkmalıyız” sözlerini sert ifadelerle eleştirdi. Strassler, saldırıların “tüketicilerin, işadamlarının ve potansiyel yatırımcıların tavırlarını değiştirdiğini” söyleyerek, şu ifadeleri kullandı:

“Avrupalı tüketiciler İsrail boykotuna aktif olarak katılıyor. Aydınlar bize karşı ekonomik savaş çağrıları yapıyor, resmi boykot uygulamaları için bastırıyor. Şirketlerin yönetim kurulu toplantılarında İsrail`le ticari ilişkilerin kesilmesi için sesler giderek yükseliyor. Şimdiye kadar birçok ülke bizimle ekonomik ilişkilerini kesti, bazıları bu boykotu diplomasi alanında da uygulamaya başladı. Konuştuğum İsrailli ihracatçılar birçok ülkenin de mallarına “gizli” boykot uyguladığını savunuyor.”

- Shuki Sadeh, 6 Şubat`ta yayımlanan yazısında, boykota dahil olan yeni şirketlerin isimlerinden bahsetti, bazı firmaların iş yapmak için İsrail şirketlerinden Gazze saldırılarını kınayan bir belge imzalamaları talebinde bulunduğunu yazdı. Sadeh, yazısında bazı İsrailli işadamlarının hükümetten boykota müdahale etmesini isteyen sözlerine de yer verdi.

- 11 Şubat`ta yayımlanan Ora Koren imzalı haberde ise, yurt dışındaki İsraille bağlantılı firmaların bu bağlarını gizlemek için yoğun çaba gösterdiği ve böylece yerel aktivistler tarafından hazırlanan boykot listelerine girmemeye çalıştıkları öne sürüldü.

Haaretz gazetesinde yer alan haberde, bazı İsrail şirketlerinin boykottan zarar görmemek için merkezlerini başka ülkelere taşıyabileceği görüşü de dile getirildi.

Kaynak: Dünya Bülteni

Olmert, bugün sabah düzenlenen bakanlar kurulu toplantıs öncesinde Filistinlilere sert yanıt vermesi için Barak’a görüşünü bildirdiğini belirtti.

Livni ise Filistinlilere bir kez daha demir yumruğun vurulmasını istedi. Olmert’e eleştiriler yönelten Livni, Hamas’a ağır darbe indirilmesi çağrısında bulundu.

Savaş Bakanı Barak ise herne kadar Gazzelilere sert yanıt vereceklerini söylese de ateşkesten yana olduğunu imalı bir şekilde açıkladı.

Orta Doğu uzmanlarına göre İsrailli liderlerin, bu denli hırçınlaşmalarında seçim tarihinin yaklaşması etkili oldu.

İsrail 10. kanalının muhabiri de İsrail’in 5 Şubat’a kadar Filistinli direnişçilerin ateşkesle ilgili kararlarını bekleyeceği için aşırı bir güçle yanıt vermeyeceğini söyledi.

kaynak:isra haber

” Unadîkum eşuddu ‘ala eyadîkum / Ve ebussu’l-arda tahte ni’alîkum / Ve equlu efdîkum / Ve uhdîkum dêya ‘ayneyy / Ve dıf’el-qalbi a’tîkum / Fe me’sâti’l-leti ehya / Nasîbî min ma’sîkum / Ena ma huntu fi vatanî / Ve la sağğartu ektafî / Vaqaftu bi vechi’z-zullamî / Yetîmen ‘ariyen hafî / Hameltu demî ‘ala keffi / Ve ma nekkestu a’lamî / Ve sîntu’l-’uşbe’l-akhdara / Fevqa quburi eslafî

(Size sesleniyor ellerinizi tutuyorum. Ayaklarınızın altındaki yeri öpüyorum. “Size feda olayım!” diyorum. Gözlerimin ışığını sunuyor, kalbimin sıcaklığını veriyorum. Dirilten bir trajedi! Kısmetimse sizin trajedileriniz… Vatanıma ihanet etmedim. Omuzlarımı küçültmedim. Zalimlere karşı durdum! Yetim, çıplak, yalın ayak… Kanımı avuçlarımda hayal ettim. Değerlerimi yok etmedim. Seleflerimin kabirleri üzerindeki yeşil otları bile korudum) “

İsrail ordu radyosunun, hükümet kaynaklarına atfen verdiği bilgiye göre, Hamas, herhangi bir şekilde ateşkesi ihlal etmediği takdirde, çekilme işlemi yarın TSİ 21.00′deki yemin töreninden önce bitmiş olacak. Haberde, dün Başbakan Ehud Olmert’in davetlisi olarak Kudüs’e gelen Avrupalı liderlerle olan görüşmelerinde bu konunun gündeme getirildiği ve İsrail’in yeni başkana bir iyi niyet jesti olarak Gazze’den tümüyle çekilmeyi planladığı bildirildi.

Gazze’deki yerel kaynaklar işgalci İsrail tanklarının nüfusun yoğun olduğu tüm merkezlerden çekildiğini belirtti. Tankların daha önce bulunduğu ve Gazze’yi güney ve kuzeyle bağlayan ana arter Selahaddin caddesinin tümüyle açıldığı öğrenildi.

Ancak, yine de tanklar Gazze Şeridi’nin yerleşim yerlerinden uzaktaki sınır boylarında mevcudiyetini sürdürüyor. Çekilme devam ediyor. Silah altına çağrılan yedek askerlerin de yarın itibarıyla terhis edilmeleri bekleniyor.

Siyonist İsrail’in 22 gün süreyle Gazze’de sürdürdüğü operasyonda çoğu çocuk ve kadın 1300 dolayında Filistinli kardeşimiz şehit düşerken; 5 bin 500 dolayında Filistinli de yaralanmıştı.

22 günlük destansı direnişin bilançosu:
Gazze’de 22 gün süren savaşın ardından zafer ilan eden Hamas ve İslami Cihad, İsrail’e verdirdikleri kayıpları açıkladı. İşte 22 günlük savaşın bilançosu…

22 gün boyunca süren İsrail saldırıları geçici bir ateşkes ile son buldu. Filistinliler’in “Furkan Savaşı” olarak adlandırdıkları saldırı, İsrail, hedeflerine ulaşamadan son buldu. Hamas ve İslami Cihad İsrail saldırılarına karşı Gazze’yi savunmalarının bilançosunu basın açıklamalarıyla kamuoyuna duyurdu:

HAMAS: 49 İSRAİL ASKERİ ÖLDÜRDÜK

Gazze’de 22 gün süren çatışmaların ardından zafer ilan eden Hamas’ın askeri Kanadı İzzeddin el-Kassam Tugayları, savaşta silah ve güçlerinden “önemli bir kayıp” vermediklerini bildirdi. El-Kassam Tugayları, savaş süresince 49 İsrail askerini öldürdüklerini, yüzlercesini yaraladıklarını belirtti.

REHİN ALDIK REHİNELERİ İSRAİL ÖLDÜRDÜ

Gazze’de basın toplantısı düzenleyen İzzeddin El Kassam Tugayları sözcüsü Ebu Ubeyde en az 49 İsrail askerini öldürdüklerini tespit ettiklerini söyledi. Bazı İsrail askerlerini de rehin aldıklarını, ancak savaşın 5. günü, rehin alınanların iki gündür tutulduğu eve, bir İsrail F-16’sının füze saldırısında bulunduğunu ve rehin alınanların öldüğünü ve onlarla birlikte kendi üyelerinden 3′ünün de şehit olduğunu ifade etti.

EBU UBEYDE: 48 KASSAM MÜCAHİDİ ŞEHİD DÜŞTÜ

Ebu Ubeyde, savaşta öldürdükleri İsrail askerlerinin sayısını rehin alınanlarla birlikte 80 dolayında verirken, yüzlercesini yaraladıklarını savundu. Ebu Ubeyde, kendilerinin 48 üyesini kaybettiğini ifade etti.

ŞEHİTLERİN YÜZDE 90′I SİVİL

Ebu Ubeyde, bu süreç içerisinde İsrail tarafına 980 roket attıklarını kaydetti ve bunların dökümünü de 340 kassam roketi, 210 Grad füzesi, 422 katyuşa füzesi olarak verdi. Savaşta ölen Filistinlilerin sayısının çoğu çocuk ve kadın olmak üzere 1300 olduğunu belirten Ebu Ubeyde, ölenlerin çoğunun sivil olduğunu vurguladı.

47 İSRAİL TANKI ZARAR GÖRDÜ 4 UÇAK VURULDU 1′İ DÜŞÜRÜLDÜ

Ebu Ubeyde ayrıca 47 İsrail tankına zarar verdiklerini, 4 uçak vurduklarını, bir uçağı da Gazze içinde düşürdüklerini ifade etti. Her zaman olduğu gibi yüzü maskeli olarak basın toplantısı yapan Ebu Ubeyde, Hamas’ın silahsızlandırılmasına yönelik çabalara da meydan okudu ve “Elinizden ne geliyorsa yapın… Silahlanmayı sürdüreceğiz” diye konuştu.

İSLAMİ CİHAD: 18 İSRAİL ASKERİ ÖLDÜRDÜK 56′SINI YARALADIK

Filistin İslâmî Cihad Hareketi’nin askerî kanadı durumundaki Kudüs Seriyyeleri (Saraya al-Quds), işgalci Siyonist devletin Gazze’ye yönelik vahşi saldırısının başlamasından bu yana geçen 22 günlük savaş süresince gerçekleştirdiği cihad etkinlikleri hakkında bir rapor yayınladı.

SERİYYELER’DEN 34 ŞEHİDİMİZ VAR

Kudüs Seriyyeleri’nin yayınladığı rapora göre yirmi iki günlük savaş süresince İslâmî Cihad mücahitlerinden şehit edilenlerin sayısı 34′ü buldu. Bunların önemli bir kısmını işgal devletinin hava saldırılarında hedef alınarak şehit olanlar oluşturuyor. Bazıları da cephede Siyonist saldırganlara karşı çarpışmalarda şehit edildi. Şehit edilenlerin arasında cephe komutanları da yer alıyor. Kudüs Müfrezeleri mücahitlerinin gerçekleştirdiği cephe çatışmalarında veya saldırganların pusuya düşürülmesi suretiyle işgalcilerden 18 asker öldürüldü, 56 asker ise yaralandı. Kudüs Seriyyeleri tarafından işgalci saldırganlara ait hedeflere atılan füze ve havan topu sayısı ise 235′i buldu. Bunların 158′ini füzeler oluşturuyor ve Askalan, Sderot, Kefar İzze, Nahil Uz, Biri, Nir Uz, Nirim, Meftahim ve Aşkol gibi bölgelere fırlatıldı. Füze saldırılarında işgalci göçmenlerden 16 kişi yaralandı. Ayrıca önemli miktarlarda maddi hasar meydana geldiği bildirildi. Kudüs Müfrezeleri tarafından işgal yönetimi hedeflerine 77 adet de havan topu mermisi atıldı. Ayrıca 27 adet RPG tanksavar füzesi ve 35 adet el bombası atıldı.

TOPLAM 67 İSRAİL ASKERİ ÖLDÜRÜLDÜ

Hamas’ın “Furkan Savaşı” olarak adlandırdığı İsrail’in 23 günlük saldırısının sonucu olarak 48′i Hamas, 34′ü İslami Cihad üyesi şehid oldu; toplam 67 İsrail askeri öldürüldü. New York Times gazetesi, İsrail ordusunun yoğun ve vahşi bombardımana rağmen Hamas’ın askeri kanadı Kassam Tugayları’nı bitiremediği gibi, füze atışına da engel olamadığını yazdı.

New York Times: “İsrail Ordusu Hamas’ı ve Kassam Tugaylarını Zayıflatamadı”

Gazete İsrail istihbarat yetkililerinden birine dayandırarak verdiği haberde, İsrail güçlerinin yoğun bir şekilde yaptığı saldırı ve bombardımana rağmen ana hedeflerini gerçekleştiremediğini kaydetti. Gazete devamla şöyle yazdı: “İsrailli yetkililerden bazılarının bu görüşleri, daimi bir çözümün ancak siyasi anlaşmalarla sağlanabileceğini ve Hamas’ın askeri kanadı Kassam’ın askeri gücünün ancak bu yolla zayıflatılabileceğini gösteriyor. İsrail istihbarat kaynakları Gazze savaşında Kassam’ın çok az etkilendiğini ifade ediyorlar.” Gazete Siyonist istihbarat kaynaklarına dayandırarak verdiği haberde, yoğun bir şekilde yapılan bombardımana rağmen Kassam’ın her gün düzenli olarak 20-30 uzun menzilli füze attığını, bu düzenli saldırıların Kassam’ın sahip olduğu gücün yoğun bombardımana rağmen önemli ölçüde zarar görmediğini gösterdiğini yazdı.

kaynak: haksozhaber.net

İsrail ordusunun savaş sırasındaki temel hedeflerinden birisi de Hamas ve askeri kanadı İzzeddin el Kassam’a ağır darbe indirmekti. Fakat 22 günlük savaş tam tersi bir netice ile sona erdi.

Ortadoğu uzmanlarına göre artık Ortadoğu’nun yenilmez ordusu İsrail değil Hamas’ın askeri kanadı İzzeddin el Kassam Tugayı’dır..

İşte İzzeddin el Kassam Tugayı’nın 22 günlük saavaş sırasındaki icraatları:

Savaş Sırasında Kullanılan Askeri Muhimmat ve Techizatlar

335 Kassam füzesi, işgal topraklarına fırlatıldı.

211 Grad füzesi işgal topraklarına fırlatıldı.

397 havan topu işgal topraklarına fırlatıldı.

İsrail askeri araçlarını ve tankları imha etmek için 7 tane RPG, Tandom ve 107 füzesi kullanıldı.

İsrail tanklarını ve askeri araçlarını imha etmek için özel olarak hazırlanan 79 mayın ve el bombası kullanıldı.

Kassam keskin nişancısı, 53 İsrail askerini vurdu.

19 defa İsrail askerleri ile karşılıklı çatışmaya girildi.

2 defa İsrail askerini esir alma operasyonu gerçekleştirildi.

1 defa şehadet eylemi düzenlendi.

4 defa füze savar kullanıldı.

İsrail askerleri 12 defa pusuya düşürüldü.

İsrail’in Savaş Sırasındaki Kayıpları

49 İsrail askeri öldürüldü.

411 İsrail askeri yaralandı.

Kassam Keskin nişancısı 53 İsrail askerini vurdu.

53 buldozer imha edildi.

25 tank imha edildi.

İsrail askerlerini taşıyan 8 askeri araç imha edildi.

9 askeri araç imha edildi.

İsrail askerlerinin Filistinlilerin evlerine sığınması üzerine, 12 eve baskın düzenlendi, yoğun bombarımana tutuldu.

1 tane insansız uçak düşürüldü.

4 helikopter vuruldu.

kaynak: israhaber.net

Bu sözler “İsrail Başbakanı” sıfatlı Siyonist çete reisi Ehud Olmert’e ait. Ama hepsi yalan… İsrail’in tek taraflı ateşkes kararı 2 bakan hariç, Siyonist bakanlar kurulundan onay buldu. Ancak bu İsrail’in hezimeti anlamına geliyor! Zira Olmert, her ne kadar direniş füzeleri İsrail ordusunun kontrolünde dediyse de açıklamayı yaptığı anda dahi İzzeddin el-Kassam füzeleri ateşliyordu. Selahaddin Nasır ve Cihad Cibril Tugayı da Beersehaba’ya saat 23:35′de füze fırlattı. Böylece Olmert’in sözleri, direnişin füzeleriyle yalanlandı. Kassam Olmert’in konuşmasından hemen sonra Vukim yerleşim noktasını da 3 Gradla vurdu.

İsrail’in uzun süredir sürdürdüğü Gazze’deki katliamla ilgili İsrail Başbakanı Olmert, operasyonda istediklerini elde ettiklerini açıklarken Hamas’tan cevap geldi.

Olmert düzenlediği basın toplantısı ile Gazze’de ateşkes kararını açıkladı ve şu yalanları sıraladı:

“Hamas’a darbe vurulmuş, militanları öldürülmüş, tüneller vurulmuş ve yokedilmiştir. Tünellere büyük darbe vurulmuş. Hamas’a büyük darbe vurulmuştur. Hamas’ı durdurmak için deniz ve karadan operasyon yapılmıştır. Bu noktada bizi tehdit edenlere karşı İsrail savunma birlikleri kararlılıklarını göstermişlerdir. İsrail içerisinde kararlılık bizi operasyona devam etmede büyük destek olmuştur, yerel yetkililerle birlikte hareket etmiştir. Çok büyük tartışmalar sonrasında bu kararlar alınarak operasyon yapılmıştır. Askeri operasyonda bedeli ödeyen kayıplar da olmuştur. Güney bölgede 10 asker hayatını kaybetmiştir. Güney bölgede yaralanan vatandaşlara acil şifalar diliyoruz. Uluslararası toplum da bizim ateşkes kararımıza destek olacaklardır. Mısırlılar bu konuda gerekli desteği vereceğini söylemiştir.”

İngiltere, Fransa, Almanya, İtalya’nın Hamas’ın saldırılarına karşı kendilerine destek vereceklerini söyleyen Olmert, sivillerin zarar görmemesi için çaba gösterdiklerini söyleyerek tüm dünyanın gözlerinin içine baka baka yalanlarına devam etti. Olmert, İsrailli askerin serbest bırakılması için ellerinden geleni yapacaklarını da söyledi. Sormak lazım? Elinizdeki onca devasa güç, yetmedi mi bir askerinizi kurtarmaya? Olmert’in açıklamaları dolaylı bir şekilde işte bu acizliğin ifadeleriyle yüklü… Bilindiği üzere İsrail, Hamas’ın elindeki rehin asker Gilat Şalit’i de kurtarmayı hedefliyordu. Böylelikle ne füzeleri engelleyebildi; ne Hamas’ın iktidarını sarsabildi ne de askerini kurtarabildi. Sadece binaları, okulları, hastaneleri yıktı. Kadınları, çocukları, yaşlıları katletti! 1200′den fazla Filistinli vahşice şehit edildi.

“Gazzelilerin düşmanı İsrail değil Hamas’tır” deme küstahlığı da sergileyen Olmert, Filistin lideri Abbas ile birlikte barış için çaba göstereceklerini, ABD Başkanı Bush’un Filistin ve İsrail devleti olmak üzeri iki devletli çözümün uygulanması halinde bölgeye barış geleceği teranelerini de anlattı.

Siyonist İsrail’in aldığı ateşkes kararı sabaha karşı 02.00′den itibaren geçerli olacak.

İsrail’in aldığı kararla ilgili Hamas’tan tek taraflı ateşkesin savaşın bittiği anlamına gelmediği şeklinde açıklama yapıldı.

DİRENİŞ: İSRAİL HEZİMETE UĞRADI!

İsrail’in tek taraflı ateşkes kararı almasına direnişten ilk yanıt, Selahaddin Nasır Tugayından geldi… İsra Haber’e yaptığı özel açıklamasında Selahaddin Nasır Tugayı resmi sözcüsü Ebu Yusuf, “Siyonist düşman karada, havada ve denizden tam anlamıyla hezimete uğradı. Aleni ve gizli olarak belirlediği hedeflerden, füzenin fırlatılmasını engelleyenedi, Gilad Shalit’i kurtaramadı ve direnişi tasfiye edemedi… Düşmanın tek taraflı ateşkes ilanı bizi ilgilendirmiyor. Ateşkes ilanı, oyunun kurallarını değiştiren direnişin rolünü görmezden gelme komplolarının bir parçasıdır… Meydanda, İsrail askerlerine karşı operasyonlarımız sürecek. Füze fırlatmaya devam edeceğiz. Savaşın seyrini belirleyecek olan direnişten başkası değildir. Yeryüzünde hiçbir güç, silahlarımızı artırmamıza engel olamayacak. Silahları elde edeceğimiz özel yöntemlerimiz var. Halkımızı savunma projesi olan direnişten vazgeçmeyeceğiz.” dedi.

Hamas’ın Lübnan Temsilcisi Usame Hamdan: “Olmert, hedeflerini gerçekleştiremediği savaştan kaçıyor… Hamas ve diğer direniş hareketleri, Gazze’yi hala kontrolünde tutuyor. Bizim isteklerimiz yerine gelmediği için ateşkes kararı bizleri ingilendirmiyor. İşgalcilerin, Gazze’de işlediği direniş, yeni ve daha güçlü bir direnişe yol açacaktır. Olmert, savaşın sonuçlarından memnun değil.”

Hamas’ın Siyasi Birim Başkan Yardımcısı Musa Ebu Merzuk: “Füzelerin durmasına engel olamadılar. Bu gece Ashdod’a düşen füzeyle elektrikler kesildi. İsrail, tünelleri kapatmakta başarısız olunca uluslararası toplumun desteğine sığındı. Olmert’in ateşkes ilanı, İsrail için tarihi bir hezimettir. İsrail, Hamas’ın savaşçılarını değil kadınları ve çocukları öldürdü. Hamas, ateşkesten sonra yarın görüşünü ilan edecektir. Bizim görüşümüze uygunsa anlaşmayı kabul edeceğiz.”

İslami Cihad’ın askeri kanadı Kudüs Seriyyeleri: “Olmert’in açıklamaları, hezimeti yansıtmaktadır. Direnişe devam ediyoruz.”

İslami Cihad liderlerinden Hadir Habib: “Filistin direnişi, Filistin halkını savunmaya devam edecektir. Düşmanın saldırıları, ambargo sona erene ve sınır kapıları açılana kadar, düşmana karşı direniş devam edecektir. Düşmanın saldırıları sona erene, sınır kapıları açılana kadar direniş devam edecektir. İsrail’in ateşkes kararı bizleri ilgilendirmiyor. Çünkü tek taraflı alınmış bir karardır. Olmert, savaş öncesinde ilan ettiği hiçbir hedefe ulaşamadı, sadece kadınları ve çocukları öldürdü.”

İslami Cihad Genel Sekreteri Ramazan Şallah: “Olmert, Gazze’den füze fırlatılmasının önüne geçemedi. Direniş hala gücünü koruyor. Füze fırlatma gücünü muhafaza ediyor. İşgal topraklarına füze düşünce bunu daha iyi anlayacaklar. Gazze’de bir tek direnişçi dahi olsa, direniş devam edecektir. Dünya, İsrail’i durduramadı. Sadece direniş, İsrail’in dayattığı şartlara karşı çıktı, kabul etmedi. İsrail’in uygulamalarını gözleyeceğiz. Buna göre tavır alacağız.”

Halk Direniş Komitesi Sözcüsü Ebu Mücahid: “Olmert, hangi zaferden söz ediyor? Direnişin füze fırlatmasına mı engel oldu. Siyonistler topraklarımızda olduğu sürece direnişe devam edeceğiz.”

Halk Cephesi lideri Tahir Mahir: “Elhamdulillah.. Halkımız zafer elde etti. Olmert, direnişe darbe indirdiğini, liderlerin gizlendiğini söylüyor… Liderler gizlenmedi.. Liderler şehid düştü… Hiçbir zaman direnişten vazgeçmeyeceğiz.”

İsrahaber’in geçtiği son dakika haberine göre İzzeddin el Kassam, Olmert’i yalanlarcasına füze fırlatmaya devam ediyor…

kaynak: haksozhaber.net

İsrailli meyve ve sebze üreticileri yurt dışına gönderdikleri ürünlerde gecikmeler ve azalma olduğu şikayetiyle hükümete başvurdu.

İsrail özellikle sebze ve meyve üretiminde dünyadaki sayılı ülkelerden biri

İsrail ürünlerine karşı başlatılan boykotlar nedeniyle zor günler geçiren İsrailliler, depoların alımı iptal edilen ve çürümeye terkedilen mallarla dolu olduğunu söylüyor.Depolarda kalan malları koruyabilmek için soğutma ünitelerine yerleştirmek zorunda kalan yahudi üreticiler, artan ekonomik zarardan da endişeli..

İsrail haber ajansı Ynet`e göre, ciddi anlamda satış düşüşü yaşanan ülkelerin başında Ürdün, İngiltere ve İskandanivya ülkeleri geliyor.

Yahudi üreticiler, Gazze saldırılarından önce boykot olmadığını kaydederek, “her geçen gün daha kötüye gidiyor, hergün boykot çağrısı yapan sesler daha da yükseliyor” diyerek İsrail hükümetinin önlem almasını istediler.

Öte yandan, İsrail ve Amerikan ürünlerine karşı boykot çağrıları ve katılım her geçen gün artıyor.

Malezya ve Norveç gibi ülkelerde boykot resmi bir boyut kazanırken, dünyanın her köşesinde sürekli seslendirilen boykot çağrıları daha geniş kitlelere ulaşıyor. 

Bilindiği gibi İsrail özellikle sebze-meyve üretiminin her aşamasında yer alıyor. Tohum ve yetiştirilmiş ürünün en önemli ihraç maddelerinden biri haline gelen İsrail bu alandaki boykottan çok çabuk ve doğrudan etkilenebiliyor.

Dünyayı çapraz kesen yeraltı nehirleri kendi coğrafyalarını değiştirebilir ancak aynı şarkıyı söylerler.

Ve şu an bizim duyduğumuz, savaşın ve acının şarkısı.

Buradan çok uzakta değil, Gazze adında bir yerde, Ortadoğu’da, tam burada bizim yanı başımızda, İsrail hükümetinin ağır eğitimli ve silahlı ordusu ölüm ve yıkım yürüyüşüne devam ediyor.

Attığı adımlar klasik bir askeri işgal savaşının adımları: öncelikle “stratejik” askeri noktaları (askeri kılavuzların söylediği şekliyle) yok etmek amaçlı yoğun bir toplu bombalama ve direniş güçlerini “zayıflatmak”; sonra istihbarat üzerinde sıkı bir kontrol : “dış dünyada”, operasyon alanının dışı, görülen ve duyulan her şey askeri kriterlerle seçilmelidir; şimdi de taburların yeni mevzilere ilerlemesi için düşman askerlerinin üzerine yoğun top atışı; sonra da düşmanın garnizonunu zayıflatmak için bir kuşatma olacak; sonrasında da mevzi işgal eden ve düşmanı yok eden saldırı, ve muhtemel “direniş yuvalarının” “temizlenmesi”.

Modern savaşın askeri kitapçığı, birkaç varyasyon ve eklemeyle adım adım istilacı askeri güçler tarafından takip ediliyor.

Bunun hakkında çok şey bilmiyoruz ve “Ortadoğu’da çatışma” diye adlandırılan konu hakkında şüphe yok ki uzmanlar var, ancak dünyanın bu köşesinden bizim de söyleyeceğimiz bir şey var:

Haberlerdeki fotoğraflara göre İsrail hükümetinin hava güçlerince imha edilen “stratejik” noktalar; evler, kulübeler, sivil binalardır. Yıkıntıların ortasında tek bir sığınak, kışla, askeri havaalanı ya da bombardıman silahı görmüyoruz. Yani —ve lütfen cahilliğimizi bağışlayın— bize göre ya uçakların silahlarının kötü amaçları var ya da Gazze’de öyle “stratejik” noktalar yok.

Hiçbir zaman Filistin’i ziyaret etme onuruna sahip olmadık ancak insanların, erkeklerin, kadınların, çocukların ve yaşlıların -askerlerin değil- evlerde, kulübelerde ve binalarda yaşadıklarını varsayıyoruz.

Henüz direnişin takviye kuvvetlerini de görmedik, sadece yıkıntılar.

Ancak istihbarat kuşatmasının nafile çabalarını gördük ve işgali görmezden gelmekle alkışlamak arasında karar vermeye çalışan dünya hükümetlerini ve epey zamandır bir işe yaramayan, dışarıya ılımlı basın açıklamaları gönderen Birleşmiş Milletleri.

Ancak bekleyin. Birden aklımıza geldi belki de İsrail hükümetine göre bu erkekler, kadınlar, çocuklar ve yaşlılar düşman askerleri; ve böylece ikamet ettikleri kulübeler, evler ve binalar da yok edilmesi gereken kışlalardır.

Yani şüphe yok ki bu sabah Gazze’ye yağan kurşun yağmuru, İsrail birliklerinin ilerleyişini bu erkekler, kadınlar, çocuklar ve yaşlılardan korumak içindi.

Ve bütün Gazze’ye yayılan kuşatma ile zayıflatmak istedikleri düşman garnizonu orada yaşayan Filistin nüfusunun ta kendisi. Saldırıları bu nüfusu imha etmeye çalışacak. Ve bu kanlı geçeceği kolaylıkla tahmin edilebilir saldırıdan kaçmayı ya da saklanmayı başaran herhangi bir erkek, kadın, çocuk ya da yaşlı daha sonra “avlanacak”, böylece temizlik tamamlanacak ve operasyonları yöneten komutanlar da kendi efendilerine rapor verebilecekler: “Görevi tamamladık.”

Cahilliğimizi tekrar bağışlayın, belki de söylediğimiz asıl mevzunun dışındadır. Ve devam eden suçu mahkum etmek yerine, biz yerliler ve savaşçılar olarak, olup bitenin “siyonizm” mi “antisemitizm” mi olduğunu, ya da bunu başlatanın Hamas’ın bombaları olup olmadığını tartışıyor olmamız ve bu tartışmaların içinde bir konum almamız gerekiyor.

Belki bizim düşüncemiz çok basit ve analizler için çok gerekli olan nüansları ve dipnotları kaçırıyoruz, ancak Zapatistalar için bu durum profesyonel bir ordunun savunmasız bir nüfusu katletmesi gibi görünüyor.

Ezilenlerden ve soldan kim buna sessiz kalabilir?

Bir şeyler söylemek işe yarar mı? Bizim ağlayışlarımız bir bombayı dahi durdurur mu? Bizim sözümüz bir tek Filistinlinin dahi yaşamını kurtarır mı?

Evet, bize göre bu işe yarar. Belki bir bombayı durduramayız ve sözümüz böylelikle fişeğinin üzerine “IMI” ya da “Israeli Military Industry” (İsrail Askeri Endüstrisi) harfleri kazınmış 5.56 mm ya da 9 mm kalibrelik mermilerin bir kız ya da oğlan çocuğunun göğsüne saplanmasını engelleyen bir zırhlı kalkana dönüşmeyecek. Ancak belki de sözümüz Meksika’daki ve dünyadaki öteki sözlerle güç birliği yapmayı başarır ve belki de ilk etapta bir mırıltı olarak duyulur, giderek gürleşir ve sonra Gazze’de duyulabilecek bir çığlık, feryat olur.

Biz sizin hakkınızda bir şey bilmiyoruz, ancak biz EZLN’den Zapatistalar, biz, yıkımın ve ölümün ortasında birkaç cesaret sözü duymanın ne kadar önemli olduğunu biliyoruz.

Bunu nasıl açıklamam gerektiğini bilmiyorum ama olan şu ki, evet çok uzaktan sözler bir bombayı durduramaz ancak adeta ölümün kara odasında bir delik açılmış ve ufak bir ışık parıltısı içeriye düşermiş gibi olur.

Diğer her şey için olduğu gibi, ne olacaksa olacaktır. İsrail hükümeti terörizme ağır bir darbe indirdiğini açıklayacak, katliamın büyüklüğünü kendi halkından saklayacak, büyük silah üreticileri krizi göğüslemek için ekonomik destek sağlayacaklar ve “küresel kamuoyu”, her zaman moda olan kolayca biçimlendirilebilir varlık, başka tarafa yönelecek.

Ancak hepsi bu değil. Filistin halkı da direnecek ve yaşayacak ve mücadele etmeye devam edecek ve amaçları komiçin ezilenlerden sempati görmeye devam edecek.

Ve belki Gazze’den bir kız ya da erkek çocuğu da yaşayacak. Belki büyüyecekler, onlarla beraber kuvvetleri, kızgınlıkları ve öfkeleri de büyüyecek. Belki Filistin’de mücadele eden gruplardan biri için asker ya da milis olacaklar. Belki kendilerini İsrail’le savaş halinde bulacaklar. Belki bunu bir silahı ateşleyerek yapacaklar. Belki kendilerini bellerine sarılı bir kuşak dinamitle feda edecekler.

Ve sonra tepede, yukarıdan birileri Filistinlilerin vahşi doğaları hakkında yazacak ve bu şiddeti kınayan açıklamalar yapacak ve bunun siyonizm mi anti-semitizm mi olduğunu tartışmaya geri dönecekler.

Ve hiç kimse şu anda hasat edileni kimin ektiğini sormayacak.

Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu erkekleri, kadınları, çocukları ve yaşlıları adına,

Komutan Yardımcısı İsyancı Marcos

Meksika, 4 Ocak, 2009 (SIM/OG/TK)

* Komutan Yardımcısı İsyancı (Subcommandante Insurgente) Marcos’un 4 Ocak’ta Dünya Onurlu Öfke Festivali’nde Gazze üzerine yaptığı konuşmanın tam metni. Metni İngilizce çevirisinden Onur Günay Türkçeleştirdi.

kaynak: bianet.org

Suriye’nin başkenti Şam’da dün düzenlediği basın açıklamasında Meşal, Gazze’deki son gelişmelere açıklık getirerek İzzetli Gazze’nin düşmanın burnunu yerlere sürteceğini belirterek “Gazze, tarihi yeniden yazacak. Savaş öncesi ile sonrası Gazze çok farklı olacak” dedi.

Hatırlanacağı üzere İsrail Dışişleri Bakanı Tzipi Livni de savaşa başlamadan bir gün önce Kahire’de düzenlediği basın açıklamasında Gazze’deki durumun değişeceği tehdidinde bulunmuştu.

Böylece Meşal, Livni’nin sözlerini doğrulamış oldu. Her iki lider de Gazze’de değişikliklerin olacağını düşünüyor. Kimin lehinde olacağı meselesine gelince, şuana kadarki tüm işaretler Gazze’nin menfaatine değişimin olacağını gösteriyor.

Livni, füzelerin fırlatılmasının önüne geçileceğini, Hamas’ın tasfiye edileceğini, Gazze’deki dengelerin değişeceğini ilan etmişti. Savaşın 21. günündeyiz ve Livni hayallerine çok uzak…

Filistinli liderlerin de bir çok kez vurguladığı gibi, binalar yerle bir edildi, bebekler katledildi. Fakat bu hezimetin delili değildir. Yıkılan binalar, bebeklerden akan kanlar heder olmayacak, insanlığın düşmanlarına karşı yeni zaferleri getirecek.

Hamas lideri Meşal, Gazze’de yaşanan izzetli tablodan ötürü mutlu iken, akan kan ve yaşanan acılardan ötürü de hüzünlü olduklarını bildirdi.

“Allah Bizimledir. Savunduğumuz dava, haktır. Çünkü biz zulme uğradık. Savaşmya mecbur bırakıldık” diyen Meşal, Gazze halkının geleceğinin parlak olduğundan şüphelerinin olmadığını söyledi.

kaynak: israhaber.com

Uzanmış yatıyorlardı. “Güneş tepede,” dedim. Belki yüz kere. Fakat hiçbiri oralı değildi. “Ansızın üzerinize çöküveren bu üşengeçlik de neyin nesi? Eskiden böyle değildiniz. Eş, oğul, kardeş! Ne kadar da uzun sürdü uykunuz! Haydi, uyanın artık! Bakın güneş ne kadar yükselmiş, Bari, bari bir şeyler söyleyin, konuşun benimle, yoksa çekip gideceğim.”

“Çay hazır, kahvaltı hazır, sizinle konuşmayı kurduğum mevzular hazır. Haydi ama..” Ne desem, ne yapsam nafileydi. Bir türlü uyanmıyorlardı.

Allahım! Nereden çöküvermişti bu üşengeçlik üzerlerine. Biraz kalbi katı biri olsam, kalbim katılaşıverse biraz, çeker alırdım üzerinizdeki şu örtüleri de saçıverirdim havaya, fırtınalar estirirdim onlardan. Gelin görün ki kalbime geçmezdi sözüm.

“Daha o gün özlerdim seni.”

Senden başka kim, kim söyleyebilirdi bunu canım kardeşim, Mustafa’m! Herkesin benden ayrılıp bir yerlere gittiği, kiminin Ürdün, kiminin Suriye’ye gittiği, hatta kiminin İsveç’e ulaşabildiği yerde beni bırakmayan biricik kardeşim.

Hatırlar mısın? Gidecekleri yerleri dillerinden düşürmez, gözlerini kulaklarını hep oralara dikerlerdi. Her yerin sizden birini çağırdığını ve sizin de yalnız o sese dikkat kesildiğinizi bilirdim. O sesi öyle dikkatle takip ederlerdi ki nihayet onunla birlikte gözden kaybolup giderlerdi. Evet, onlara böyle demiştin, bir filozof gibi! Onlar ise alaycı bir ifadeyle şöyle karşılık vermişlerdi sana: “Söyler misiniz Mustafa Bey! Sizi nere çağırıyor? Sadece onun sesini duyduğunuz o gizemli yer neresi acaba?” Tereddütsüz toprağı göstermiştin.

“Toprak bir yer sayılmaz ki, toprak mekândır. Yer onun üstündedir” dediklerinde şu cevabı vermiştin:

“Her yer onda bir olur. Ona sahip olan, her yere sahip olur.”

O söz ne kadar da sevindirmişti beni. Sadece hep yanımda, hep Gazze’de kalacağın için değil. Evlenip çocuğum olmadığında tek başıma, yalnız bir ağaç gibi kalıvermeme razı olmadığın için değil. Hayır. Bundan değildi sevincim. Sevinmiştim işte, o kadar. Randa’ya bu sözü söylediğimde, onun da çok hoşuna gitmiş ve “Bu sözü yazabilir miyim” diyerek izin istemişti.

“Elbette” dediğimde yanından ayırmadığı günlüğüne dikkatle yazmıştı.

Kaç Mustafa’m var ki benim? Ah! Söyler misiniz kaç Mustafa’m? Okumamı, üniversite bitirmemi ısrarla isteyen Mustafa’mı bu kadar anlamışım, sözüyle sevinmişim çok mu?

Ne olur affet, bunu söylemeliyim Mustafa. Çocukların için duyduğun endişe değil, Gazze kıyısındaki şu çileli hayatın ötesinde bir düşün vardı seni böyle sürükleyen. Hayır. Ne olur yanlış anlama beni! Evlensen, boyunca çocukların da olsa burada, yanımda kalırdın eminim. Hayatları için endişelendiğin yirmi çocuğun da olsa yanımda kalırdın. Açık etmesen de hiçbir zaman, kalbinden geçenleri çok iyi bilirim: “Ya Emine? Onu burada kime bırakır gideriz?!”

Senden böyle bir ifade duymadım. Fakat onlara söylediğinden emindim. Burada benimle kalmak için her defasında farklı bir mazeret bulman onları da mutlu ediyordu elbette. Kendi aralarında fısıldaşıyorlardı: “En azından kız kardeşimizle ilgilenecek biri var.”

Sen kaldın. Hep yanımda kaldın. Bazen şöyle derdin: “Bir Filistin söylencesi vardır; Allah insanı iki topraktan yaratırmış. Biri doğduğu mekânın toprağı, diğeri öleceği mekânın toprağı.” Sen ve ben yalnız bu topraktan yaratılmıştık. Çünkü biz burada doğmuştuk ve burada ölecektik. Bunu önceden beri biliyordun. Biz yalnız bu topraktan yaratılmıştık. Bizi çağıran da, zamanında bize hayat veren topraktı. Daha baştan böyleydi. Bu kadar net bir sesi duymamak mümkün müydü?

Şehit Muhammed Musa Ebu Cezer’in hikâyesini hatırlarsın. Elbette iyi hatırlarsın. Onun hikâyesi, sözünü bire bir doğrulamıştı. Başka nasıl açıklanabilir ki? Kırk yıl gurbette yaşamış, Filistin dışında sayısız çarpışmaya katılmış bir insan düşünün. Toprağına dönüyor ve Refah’ı savunurken şehit düşüyor!

Ah! Ah Mustafa!

Onlara söylediğin sözü şimdi, şimdi daha iyi anlıyorum! İçim aydınlanıyor ve her şeyi açıkça görebiliyorum. Elinle niçin toprağa işaret ettiğini şimdi anlıyorum. Demek sen toprağın sesini duyuyordun. Oysa bana hiç bildirmedin. Anladım Mustafa’m. O söylenceyi duymuş olsam da olmasam da mazeretim olamaz. Önemli olan onu hissetmemizdir. Çünkü o, içimizdedir, sendedir, damarlarında akan kandadır duyabiliyorum.

Nasıl anlamadılar?

Her zaman en az on adım önlerinden giderdin. Abartmak istemiyorum. Çünkü abartıyı sevmem. Zira zaman bana karşı yeterince hatta fazlasıyla abartılıydı. Evet, en az on adım önlerinden giderdin. Hatırlıyorum. Cemal beni istemeye geldiğinde, babamla konuşurken, pek de sürpriz olmayan o soru karşısında şaşırıp kalmıştı: “Kızımızı nerden tanıyorsun?”

Zavallının eli ayağı birbirine dolanmıştı. Ne diyeceğini bilemedi. Daha sonra bana şöyle demişti: “O an sanki başımdan aşağı kaynar sular döküldü.” Kız da türlü endişelerle doluydu. Cemal o sahneyi sık sık hatırlar ve gülerek anlatırdı: “O gün öyle bir terledim ki Emine, anlatamam. Bildiğin türden bir ter olsa, giysilerimin altından akışını hissederdim. Ama o, giysilerin altından ve üstünden gelen tuhaf bir terdi.”

Babası sordu: “Onu seviyor musun?”

Delikanlı cesaretini toplayarak cevap verdi: “Adam sevmediği bir kadınla evlenir mi efendim?”

“Alay mı ediyorsun benimle?!”

Evet, babam aynen böyle bağırdı. “Alay mı ediyorsun benimle?! Evlenecek kızım yok benim!”

O gün yalnız sen durmuştun yanımda. Yalnız sen söyleyivermiştin o sıradan sözcükleri: “Canını sıkma!”

“Canımı sıkmayım mı? Nasıl sıkmam abi? Nişanımız şimdi olmazsa başka ne zaman olacak? Mısır’dan döndükten sonra mı? Mezun olmasına daha dört yıl var. Dört yılda neler olacağını bir Allah bilir.”

Fakat sen aynı cümleyi tekrarladın: “Sıkma canını!”

“Böyle dediğine göre, bir şeyler biliyorsun. Söylesene, aklından neler geçiyor? Söylersen bu konuyu bir daha açmam” dedim.

“Cemal’ın ailesinden kopma, onları ziyaret etmeye devam et. Aileden biri gibi, oğullarının nişanlısı, müstakbel gelinleri gibi davran.”

“Böyle mi düşünüyorsun?!!”

“Evet” dedi.

“Fakat babam çıldıracak?”

“Çıldırmak mı? Hayır, hiç sanmıyorum. Cemal Mısır’da değil de burada Gazze’de olsa dediğin olabilir. İlk günler biraz kızar ama sen aldırma.”

Dediklerinin hepsi oldu. Evet, söylediklerin aynen çıktı. Babam öfkelenip bağırdığında, “Cemal Mısır’da, Emine arkadaşlarına, komşulara gidiyor. Hem Cemallerin evinde anne babası ve kızlarından başka kimse yok” dedin. Fakat babam her seferinde “Onlara gitmeyecek dediysem gitmeyecek, o kadar!” diyordu.

O yıllar boyunca kendi evimizden çok nişanlımın evinde yaşadım. Günden güne babam artık nerede olduğumu sormaz oldu. Onlarla birlikte olmaktan mutluluk duyduğumu o da görüyordu. Rahmetli neden bu kadar sert görünmek zorundaydı. Baba olmaktan, dağ gibi derdimiz olmasından başka ne sebebi olabilirdi ki bu tavrın?

Bir gün beni çağırdı ve şöyle dedi: “Onunla evlen kızım. Bir genç kızın evi, eşinin ailesi tarafından sevgiyle ağırlandığı evdir. Görüyorum ki seni çok seviyorlar.”

Bunları söyleyip sustu. Neden sonra devam etti: “Delikanlıya gelince, sevdiğini söylemenin doğru şekli onunki değildir kızım. Öyle olmaz. Anladın mı?”

“Evet baba” dedim.

O zaman gülmeye başladı. Hem gülüyor hem de şöyle diyordu: “Gerçekten bunu söylerken ciddi olduğumu mu sandın yavrum?! ”

Güldü, güldü ve ölümüne kadar bu olayı andıkça hep güldü..

Allah rahmet etsin

***

Bakın ben de gülüyor, gülüyorum. Gülmemin bütün sınırları aştığını hissediyorum.

Öyleyse biraz ağlamam gerek.

Bakın ağladım!! Fakat şu anda sevinç mi yoksa acı gözyaşlarını mı sildiğimi bilmiyorum. Aklımı karıştırdınız!!

Haydi be çocuklar! Yeter artık!

Güneş tepeye çıktı. Ansızın üzerinize çöküveren bu üşengeçlik de neyin nesi? Eskiden böyle değildiniz. Eş, oğul, kardeş! Amma da uzun sürdü uykunuz! Haydi, uyanın artık! Bakın güneş ne kadar yükselmiş. Bari, bari bir şeyler söyleyin, konuşun benimle, yoksa çekip gideceğim.

Mustafa, Mustafa! Daha yapman gereken çok şey var. Oğlumun dayısısın. Hey Salih, sen de kalk! Kalk da şu güneşe bir bak. Bu güneş, sana doğum gününü müjdeliyor. Haydi, kaçırma onu. Senin için yeni bir yılın habercisi o. Kalksana uyuşuk şey! Tembel! İnsan, doğum günü güneşini kaçırır mı? Bugün senin için ne gecenin sonu var, ne duman! Ne zamandır bugünü beklediğimi biliyor musun sen?

Ne zamandır, bilmiyorum. Bir an parmaklarımla saymaya çalışıyorum. Fakat o da ne, parmaklarım bir türlü bitmiyor. Sayıyorum da sayıyorum, gece gündüz, habire sayıyorum. Nihayet durdum. O an uyandım. Artık büyüdüğünü görüyorum.

Şimdi sana bir sır vereceğim. Fakat bunu kimseye açma sakın. Toprağa bile! Yoksa rüzgâr öğrenir. Uzun uzun düşündüm. Gerçek diyorum, bundan daha iyisini bulamadım. Sizi evlendireceğim.

Uyanmak istemiyorsun demek. Peki öyle olsun.

Siz içemeden çaylarınız da soğudu. Bilmiyorum neden her gün kendimi böyle yoruyorum.

Ya sen Mustafa, bak söylüyorum. Eğer kalkmazsan, gideceğim ve o kızı tek başıma isteyeceğim.

Hiç kalkmayacak mısın?!

Öyle olsun!!

Ben dönmeden uyanırsa, sakın ona bir şey söyleme. Sakın ha! Çünkü ona sürpriz yapacağım.

Bu öykü Muharrem Tan tarafından el-Cezire’den Haksöz-Haber için çevrilmiştir…

Yazan: İbrahim Nasrullah
Çeviren: Muharrem Tan

kaynak: haksozhaber.net