Hava bombardımanı ve İsrail kara güçleri tarafından Gazze’nin devam eden kara işgali tarihi bağlamda analiz edilmeli. İlk kez 2001’de İsrail hükümeti Başbakanı Ariel Şaron tarafından formüle edilen, geniş askeri-istihbarat gündeminin bir parçası olan “Kurşun Dökme” saldırısı dikkatli bir şekilde planlanmış bir girişimdir:

“Savunma bakanlığındaki kaynaklar Savunma Bakanı Ehud Barak’ın altı ay önce, İsrail’in Hamas ile ateşkes görüşmelerine başladığı sırada, İsrail Savunma Güçlerine operasyon için hazırlanmak üzere talimat verdiğini söyledi.” (Barak Ravid, “Kurşun Dökme” Operasyonu: İsrail Hava Gücü aylarca planlamaya müteakip saldırdı. Haaretz, 27 Aralık 2008)

4 Kasım ABD başkanlık seçimleri günü ateşkesi bozan taraf İsrail oldu:

“İsrail Gazze sınırını bombalayarak Hamas ile arasındaki ateşkesi bozmak için bu dikkatin başka yöne çevrilmesini kullandı. İsrail bu ateşkes ihlalinin Hamas’ın İsrail bölgesine tünel kazmasını önlemek için olduğunu iddia etti.

Hemen ertesi gün İsrail Gazze’ye terör estiren bir kuşatma çıkardı. Filistinlileri “zorla boyun eğdirme” teşebbüsünde gıda, yakıt, tıbbi malzeme ve diğer ihtiyaçları keserken aynı zamanda silahlı saldırılara hazırlanıyordu.

Yanıt olarak Hamas ve Gazze’deki diğer gruplar basit, el yapımı ve esas olarak kusurlu roketleri İsrail’e ateşledi. Son yedi yıl boyunca bu roketler toplamda 17 İsraillinin ölümünden sorumlu oldu. Aynı zaman diliminde İsrailli Blitzkrieg saldırıları binlerce Filistinliyi öldürdü, dünya çapında protestolar yapıldı ancak BM’deki sağır kulaklara rastladı.” (Shamus Cooke, Filistin’deki Katliam ve Daha Geniş Savaş Tehdidi, Global Research, Aralık 2008)

Planlanmış İnsanlık Felaketi

8 Aralık’ta Devlet Bakanı Vekili John Negroponte Mossad yöneticisi Meir Dagan da olmak üzere İsrailli yandaşlarıyla görüşmeler için Tel Aviv’deydi.

“Kurşun Dökme Operasyonu” Noel’den iki gün sonra başladı. İsrail’in Dışişleri Bakanlığının himayesinde dikkatli bir şekilde tasarlanmış uluslararası Kamu İlişkileri kampanyası eşlik etti.

Hamas’ın askeri hedefleri asıl amaç değildi. “kurşun Dökme” operasyonu oldukça açık şekilde sivil kurbanlara neden olmak için gerçekleştirilmişti.

Yoğun nüfuslu kırsal bölge olan Gazze’de bahsettiğimiz şey “planlanmış insanlık felaketidir”.

İsrail politika yapıcıları tarafından formüle edildiği gibi bu planın uzun dönemli hedefi Filistinlilerin Filistin topraklarından çıkarılmasıdır:

“Mülk ve kültürel kaynakların azami derecede yok edilmesini sağlayarak sivil toplumu dehşete düşürün… Filistinlilerin günlük hayatı katlanılmaz olmalı: Şehirlerde ve kasabalarda normal ekonomik hayatı uygulamaktan yoksun tutularak, iş yerlerinden, okullardan ve hastanelerden uzak kalarak kilitli kalmalılar. Bu göçleri teşvik edecektir ve gelecekteki çıkarmalara direnişleri zayıflatacaktır.” Ur Shlonsky, alıntılayan Ghali Hassan, Gazze: Dünya’nın En Geniş Hapishanesi, Global Research, 2005)

“Haklı İntikam Operasyonu”

Dönüm noktasına ulaşıldı. “Kurşun Dökme” operasyonu 2001’de Ariel Şaron hükümeti başlangıcında daha geniş askeri-istihbarat operasyonun bir parçası olarak başladı. F-16 savaş uçakları başlangıçta Filistin şehirlerini bombalamak için Şaron’un “Haklı İntikam Operasyonu” kapsamında kullanıldı.

“Haklı İntikam Operasyonu” IDF (İsrail Savunma Gücü) personel şefi Shaul Mofaz tarafından Ariel Şaron’un İsrail hükümetine “Filistin Otoritesinin Yıkımı ve Tüm Silahlı Güçlerin Silahsızlaştırılması” başlığıyla Temmuz 2001’de sunuldu.

“Kod adı Haklı İntikam Operasyonu olan bir muhtemel durum planı tüm Batı Şeria ve muhtemelen Gazze Şeridini “yüzlerce” İsrailli kurban pahasına yeniden işgal etmek üzere geçen Haziran ayında (2001) hazırlandı.” (Washington Times, 19 Mart 2002).

Jane’in “Dış işleri Raporuna” göre (12 Temmuz 2001) Şaron emrindeki İsrail ordusu “Filistin ordusunu parçalamak, Yaser Arafat’ı zorla çıkarmak ve ordusunu öldürüp yok etmek için tam güç saldırı” için planlarını güncelledi.

“Kan Dökmeyi Haklı Çıkarma”

“Kan Dökmeyi Haklı Çıkarma” askeri-istihbarat gündeminin önemli bir unsuruydu. Filistinli sivillerin öldürülmesi “insanlık zemininde” haklı çıkarıldı. İsrail askeri operasyonları intihar saldırılarıyla aynı zamana rastlaması için dikkatlice zamanlanıyordu:

Hükümetin tedbirinde geniş çaplı ölümlere ve yaralanmalara sebep veren İsrail’de büyük bir intihar saldırısından sonra kan dökmeyi haklı çıkaracak bir saldırı gerçekleşecekti. (Tanya Reinhart, Kötülük Serbest Bırakıldı, Filistin Otoritesini yıkmak için İsrail’in hareketi uzun süredir yapılan hesaplanmış bir plandır, Global Research, Aralık 2001, vurgu sonradan eklenmiştir)

Dagan Planı

“Haklı İntikam Operasyonu” şu anda İsrail’in istihbarat teşkilatı Mossad’ın başında bulunan General Meir Dagan’dan sonra “Dagan Planı” olarak da anıldı.

General Meir Dagan 2000 seçim kampanyası boyunca Şaron’un ulusal güvenlik danışmanıydı. Plan açıkça Şaron’un Şubat 2001’de Başbakan olarak seçilmesinden önce hazırlanmıştı. “Yediot Aharonot gazetesinde yazan Alex Fishman’a göre Dagan Planı Filistin otoritesini yok etmeyi ve Yaser Arafat’ı “oyunun dışında” bırakmayı içeriyordu.” (Ellis Shulman, “Haklı İntikam Operasyonu”: Filistin otoritesini yıkmak için Gizli Plan, Mart 2001):

“Dış işler Raporunda (Jane) bildirildiğine göre ve yerel olarak Maariv tarafından açıklandığına göre İsrail’in işgal planı –raporda Haklı İntikam olarak adlandırılıyor – ilk çok ölümlü intihar bombalamasından sonra hemen başlatılacak, bir ay boyunca sürecek ve yüzlerce İsrailli ile binlerce Filistinlinin ölümüne neden olması bekleniyor.” (aynı haberden, vurgu sonradan eklenmiştir.)

“Dagan Planı” Batı Şeria ve Gazze’nin tamamen birbirinden ayrılacağı, her bir bölgenin ayrı “hükümetleri” olacağı Filistin bölgelerinin “kantonlara ayrılması” diye adlandırdıklarını öngörüyordu. 2001’de tasarlanan bu senaryo ile İsrail:

“her bir bölgede hâkim olan Filistin güçleriyle ayrı ayrı görüşecekti – güvenlik, istihbarat ve hatta Tanzim örgütünden (Fetih) Filistin güçleri sorumlu olacaktı.” Plan böylece birkaç bakanlığın öne çıkarıldığı Filistin bölgelerinin “kantonlara ayrılmasına” benziyordu.” Sylvain Cypel, Arafat’tan kurtulmak için Şaron’un meşhur ‘Dagan Planı’, Le Monde, 17 Aralık 2001)

Dagan Planı askeri-istihbarat gündeminde devamlılığı kurdu. 2000 seçimlerinin canlılığında, Meir Dagan önemli bir rol üstlendi. “Başkan Bush’un özel delegeleri Zinni ve Mitchell ile Şaron arasında güvenlik meselelerinde “gidip gelme” görevini üstlendi.” Sonradan Ağustos 2002’de Başbakan Ariel Şaron tarafından Mossad Yöneticisi olarak tayin edildi. Şaron sonrası dönemde Mossad’ın başında kalmaya devam etti. Haziran 2008’de Başbakan Ehud Olmert tarafından İsrail İstihbaratının Yöneticisi olarak görevini yeniden onaylattı.

ABD yandaşlarıyla işbirliği içinde Meir Dagan çeşitli askeri-istihbarat operasyonlarında görev aldı. Meir Dagan’ın genç bir Albay olarak 1982’de Beyrut’taki Filistin yerleşim yerlerine hava saldırısı düzenlendiğinde savunma bakanı Ariel Şaron’a yakın çalıştığını da belirtmek gerekir. Gazze’nin 2009 kara işgali pek çok yönüyle Şaron ve Dagan tarafından yönetilen 1982 askeri operasyona benzerlik taşımakta.

Devamlılık: Şaron’dan Olmert’e

“Kurşun Dökme Operasyonu” altında Gazze’de ölümlere götüren bir dizi anahtar olaya odaklanmak önemli:

1. Kasım 2004’te Yaser Arafat suikastı. Bu suikast 1996’dan beri “Dikenli Tarlalar Operasyonu” altında taslaktaydı. Ekim 2000’de çıkan bir belgeye göre “o zamanki Başbakan Ehud Barak’ın isteği üzerine güvenlik servisleri tarafından hazırlandı, ‘Arafat adlı kişi (İsrail) Devletinin güvenliğine ciddi bir tehdittir ve onun ortadan kaldırılmasının vereceği hasar varlığında verdiği hasardan daha azdır’ şeklinde beyan ediliyordu.” (Tanya Reinhart, Kötülük Serbest Bırakıldı, Filistin Otoritesini yıkmak için İsrail’in hareketi uzun süredir yapılan hesaplanmış bir plandır, Global Research, Aralık 2001. Belgenin detayları 6 Temmuz 2001’de Ma’ariv’de yayınlandı.)

Arafat’ın suikastı 2003’de İsrail kabinesi tarafından emredildi. 2003 İsrail Kabine kararını kınayan Birleşmiş Milletler Güvenlik Kararını veto eden ABD tarafından da onaylandı. Artan Filistin saldırılarına tepki olarak Ağustos 2003’de İsrail Savunma Bakanı Shaul Mofaz “ölümüne” yemin ettiği militanlara “top yekûn savaş” beyan etti.

“Eylül ortalarında İsrail hükümeti Arafat’tan kurtulmak için bir kanun geçirdi. İsrail’in siyasi güvenlik işleri kabinesi bunu “barışa engel olan Arafat’ı ortadan kaldırma kararı” olarak beyan etti. Mofaz tehdit etti; “Arafat’ı öldürmek için doğru yolu ve doğru zamanı seçeceğiz.” Filistin Bakanı Saeb Erekat CNN’e bir sonraki hedefin Arafat olacağını düşündüğünü söyledi. CNN Şaron sözcüsü Ra’anan Gissan’a oylamanın Arafat’ın sınır dışı edilmesi anlamına gelip gelmediğini sordu. Gissan açıkladı; “Bu anlama gelmiyor. Kabine bugün o engeli ortadan kaldırmaya karar verdi. Bunun gerçekleşeceği zaman, metot, yollar ayrıca karar verilecek ve güvenlik servisleri durumu izleyecek ve uygun eylem için tavsiyede bulunacak.” (Bakınız Trish Shuh, Ölüm Planı için Yol Haritası,  www.mehrnews.com 9 Kasım 2005.)

Arafat suikastı 2001 Dagan Planı’nın bir parçasıydı. Tüm olasılıklarıyla İsrail İstihbaratı tarafından yürütüldü. Filistin Otoritesini yok etmek, Fetih içinde ve Fetih ile Hamas arasında ayrımcılıkları teşvik etmek amacındaydı. Mahmud Abbas bir Filistin vatan hainidir. Filistin Otoritesinin milis ve güvenlik güçlerini finanse eden ABD’nin ve İsrail’in onayıyla Fetih’in lideri olarak getirildi.

2. 2005’te Gazze’deki tüm Yahudi yerleşimlerinin Başbakan Ariel Şaron’un emriyle boşaltılması. 7000’in üzerinde Yahudi nüfusu yer değiştirdi.

“Gazze yerleşim yerleri gibi nihai yerleşim tutamayacağımız yerlerde ve bize problem çıkartan yerlerde bir boşaltma yapmak – pardon, yer değişim yapmak – niyetindeyim (Şaron). Gelecekte Gazze’de hiç Yahudi olmayacağı varsayımı üzerine çalışıyorum,” dedi Şaron.” (CBC, Mart 2004)

Gazze’deki yerleşim yerleri meselesi Washington’un “barış için yol haritasının” bir parçası olarak sunuldu. Filistinlilerin “zafer” olarak kutladığı bu önlem aslında Yahudi yerleşimcilere karşı yöneltilmemişti. Tam tersine: Gazze’yi yoğunlaştırılmış bir kampa dönüştürmeyi içeren kapsamlı gizli bir operasyonun bir parçasıydı. Yahudi yerleşimciler Gazze’de yaşadığı sürece geniş barikatlı hapishane bölgesi oluşturma hedefi gerçekleştirilemezdi. “Kurşun Dökme Operasyonunun” uygulanması “Gazze’de hiç Yahudi’nin olmamasını” gerektiriyordu.

3. Meşhur Ayrımcılık Duvarının inşası Şaron hükümetinin başlangıcında karar verilmişti.

4. Sonraki aşama Ocak 2006’daki Hamas seçim zaferiydi. Arafat olmadan İsrail askeri-istihbarat mimarları Mahmud Abbas’ın yönetimindeki Fetih’in seçimleri kaybedeceğini biliyordu. Bu da önceden öngörülüp analiz edilen senaryonun bir parçasıydı.

Filistin otoritesinde görev alan Hamas ile önceden Hamas’ın bir terörist örgüt olduğunu savıyla, İsrail Dagan planında formüle edildiği gibi “kantonlara ayırma” sürecini yürütecekti. Mahmud Abbas’ın yönetimindeki Fetih Batı Şeria’nın yönetiminde resmi olarak kalacaktı. Hakkıyla seçilen Hamas hükümeti ise Gazze şeridiyle sınırlanacaktı.

Kara Saldırısı

3 Ocak’ta İsrail tankları ve piyade askerleri top yekûn bir kara saldırısı için Gazze’ye girdiler:

“Kara operasyonu gece karanlıkta top ateşlerinden saatler öncesinden gece gökyüzüne fırlayan alevler içinde hedefleri ateşleyerek başlamıştı. Makineli tüfek ateşlenirken izli mermiler karanlıkta havai fişek gibi parlıyordu ve yüzlerce parçanın kırılması ateş şimşekleri oluşturuyordu. (AP, 3 Ocak 2009)

İsrail kaynakları uzun olarak tasarlanmış bir askeri operasyona dikkat çekti. Bir TV konuşmasında Savunma bakanı Ehud Barak “kolay olmayacak ve kısa da olmayacak” dedi.

İsrail Hamas’ı “işbirliği yapmaya” zorlamıyor. Uğraştığımız şey 2001’de ilk olarak formüle edilen “Dagan Planının” uygulanması. Bu plan:

“Filistin liderliğinin alt yapısını yok etme, çeşitli Filistin güçleri tarafından önceden elde edilmiş silahları toplama ve askeri liderlerini sürgün etme ya da öldürme şeklinde tanımlanmış açık misyonla Filistin kontrollü bölgenin 30.000 İsrail askeriyle işgalini” kapsıyordu. (Ellis Shulman, alıntılandı, vurgu sonradan eklendi)

Asıl soru Washington ile istişarede bulunan İsrail’in daha geniş bir savaşı tetikleme niyetinde olup olmadığıdır.

İsrail nüfusun toplu göçüne izin vermek için Gazze sınırlarını açarsa, kara işgalinin ileriki aşamalarında toplu sürgün gerçekleşebilir. “1948 tarzı bir çözüm” olarak toplu göç Ariel Şaron tarafından ileri sürülmüştü. Şaron için “sadece Filistinliler için yeni bir devlet bulması gerekliydi. ‘Ürdün Filistin’dir’ Şaron’un çıkardığı bir sözdü.” (Tanya Reinhart, aynı yazıdan alıntı)

* Michel Chossudovsky Kanadalı bir iktisatçıdır. Kendisi Ottowa Üniversitesinde İktisat Profesörüdür. Michel Chossudovsky globalresearch.ca adlı siteyi yürüten Küreselleşme Üzerine Araştırma Merkezi editörüdür. Merkez kendisini “Yeni Dünya Düzenini” “silahsızlandırmak” ve “Küreselleşmenin” medcezirlerini zapt etmeye adamak” şeklinde ifade etmektedir.

Michel Chossudovsky*
Hale AKMAN
Kaynak: www.timeturk.com

Emperyalizmin üç önemli sembolü

Ancak boykot sadece tüketim tercihlerimizle sınırlı kalamayacak kadar önemli bir tavırdır. Yaşantımızın her alanında küresel emperyalistlerin bizi zehirlemesine karşı koymalı, mümkün olduğunca tercihlerimize özen göstermeliyiz.

Peki boykot gerçekten etkili olabilir mi? Hepimiz tüketim tercihlerimizde dikkatli olursak elbette! Ancak böyle değilken bile, boykota özen göstermek hayati düzeyde önemlidir. Çünkü boykot her şeyden önce katliama ortak olmamak, İsrail’in mali finansörlüğünü yapmamaktır. Bu açıdan boykot listelerindeki ürünleri almayarak önce kendi insanlığınız için bir iyilik ardından da Filistinliler için bir katkı sağlamış olursunuz.

NELERİ BOYKOT EDELİM?

Bu sorunun cevabı niteliğinde uzunca bir listenin olduğunu biliyoruz. Ancak boykota önce ABD’nin ve İsrail yanlılığının sembolü haline gelmiş McDonalds, Coca-Cola ve Marlboro gibi ürünlerle başlamak gerekiyor. Bu ürünleri tüketiyorsanız artık bugünden sonra alternatiflerine yönelmeniz küresel emperyalistlere bir darbe daha inmesine neden olacaktır.

Detaylı Boykot listesi için tıklayın